خشم و پرخاشگری در کودکان

خشم و پرخاشگری در کودکان مانند شادی و یا غمگینی احساس کاملاً طبیعی است ،اگر عصبانیت کودک و خشم او به درستی ابراز نشود، هم برای فرد و هم برای اطرافیان و خانواده مضر خواهد بود. در صورتی که خشم در کودکان به روش‌های نادرست و منفی ابراز شود، ممکن است تهدیدی برای اطرافیان گردد. شکل ابراز خشم در کودکان باید توسط والدین مدیریت شود.

دلایل‌ پرخاشگری در کودکان

یکی‌ از دلایل‌ بسیار مهم‌ پرخاشگری‌ در کودکان‌ یادگیری‌ است. یعنی‌ کودکانی‌ که‌ الگوهای‌ رفتاری‌ پرخاشگرانه‌ داشته‌ اند، همانند الگوهای‌ خود رفتار می ‌کنند. چنانچه‌ پدر یا مادری‌ خلق ‌و خویی‌ عصبانی‌ و پرخاشگر داشته‌ باشند، مسلماً فرزندشان‌ نیز پرخاشگر خواهد شد. این‌ رفتار توسط‌ کودک‌ یاد گرفته‌ می ‌شود. از آنجا که‌ کودکان‌ با والدین‌ همانند سازی‌ می ‌کنند، بنابراین‌ بسیاری‌ از رفتارهای‌ پدر و مادر ناخودآگاه‌ توسط‌ فرزندان‌ فرا گرفته‌ می ‌شود.چنانچه‌ او شاهد رفتارهای‌ خشونت ‌بار پدر و مادر با افراد دیگر نیز باشد، این‌ گونه‌ رفتار را فرا می‌ گیرد. بنابراین‌ کودکان‌ از طریق‌ مشاهده، رفتارهای‌ والدین‌ را می ‌آموزند.

برای کنترل عصبانیت در کودکان چه باید کرد؟

بهترین راه برای مقابله با عصبانیت کودک ، متوقف کردن او در اولین مرحله ممکن است.

  • سعی کنید بفهمید چه اتفاقی روی داده که موجب عصبانیت فرزندتان شده است. بدخلقی کودک بی دلیل ایجاد نمی گردد. سعی کنید بفهمید که بر کودکتان چه گذشته است.
  • اجازه ندهید عصبانیت در کودکان بر مهارت های فرزند پروری شما غلبه یابد و شما هم بد اخلاق شوید. به هنگام بروز خشم در کودکان سعی کنید با کشیدن نفس های عمیق آرامش خود را حفظ کنید و هر آنچه باعث عصبانیت، نفرت و خشونت شما می گردد را به فراموشی بسپارید.
  • مطمئن شوید که بدخلقی کودک به خاطر عدم توجه شما نسبت به او نیست. برای یک کودک، توجه منفی مثل پاسخ والدین به یک کج خلقی، بهتر از توجه نکردن است. این عادت را در فرزندتان ایجاد کنید که در مقابل رفتارهای مثبتش به او توجه نشان دهید.
  • حواس کودک خود را پرت کنید. موقعی که کودکتان عصبانی است، حواس او را با پیشنهاد یک چیز جدید پرت کنید یا محیط او را عوض کنید. او را بیرون ببرید یا به یک اتاق دیگر منتقل کنید.
  • اگر خشم کودکان و تکرار رفتار او به گونه ای است که احتمال صدمه به خودش را دارد و شما قبلا از او خواسته اید که این کار را نکند، با جدیت با او برخورد کنید تا بفهمد در مورد مسائل مربوط به سلامتی او کاملا جدی و انعطاف ناپذیر هستید.
  • سعی کنید علت خشم در کودکان را با صحبت کردن با انها بفهمید. دانستن اینکه چه چیزی باعث عصبانیت کودک شده است در واقع کلید این معما است که چگونه به او کمک کنید که هم احساس بهتری پیدا کند و هم رفتاری بهتر داشته باشد.
  • به علاوه اگر کودکتان دلیل ناراحتی خود را بتواند به شما بازگو کند احتمالا بیشتر از این بداخلاقی نخواهد کرد. این موضوع به ویژه در خصوص کودکانی صادق است که از بد اخلاقی به عنوان نوعی روش ارتباطی با والدین خود استفاده می کنند تا آنها را متوجه آنچه اشتباه است بنمایند.
  • به محض آنکه خشم کودکان فرونشست و به احساس خوشایندی رسیدند سعی کنید کم حوصلگی، عصبانیت و بدخلقی احتمالی خود را نیز تخلیه کنید. برای این کار می توانید سراغ سرگرمی ها یا فعالیتهای مورد علاقه تان بروید تا شما نیز به آرامش برسید.